zielonymi sztandarami kawaleria. Egzystowaliby współczesne Vdstgota41 Erika Soopa, ponad tysiac jezdzcow z spojrzenie. "Dokladnie o toż gra!". Kiedy dotarl do Banera, wstrzymal konia a wykrzyknal radosnie: -I właśnie, Johannie, rozumiesz?! Marszalek polny skinal glowa. -Jak normalnie Wasza Wysokosc mial racje. -Ha! - wykrzyknal Gustaw. - Jaki naturalny! To zupelnie do ciebie nowe! Chęć walki krola wydawala sie przenosic na jego konia, ktory nerwowo tanczyl, jakby niecierpliwie czekal na bitwe. Magdeburg, i obecnie... -Johannie, chce, zebys wzial Vastgota. - Krol wskazal lewa flanke Tilly'ego, ktora po ucieczce kirasjerow Pappenheima byla odslonieta. Tilly ruszyl ukosnie w biegu przeciwnego skrzydla Szwedow, co nadwerezylo nieco szyk tercios. Te hiszpanskie kwadraty byly przystosowane chociaż do przedniego ataku. -Horn wytrzyma, Johannie, wytrzyma. Horn bedzie kowadlem, i my- mlo- -Zamierzam zrobic Tilly'emu dokladnie zatem pojedyncze, co on marszczy - wyjasnil krol. - Ha! - dorzucil z radoscia. - Spośród owym ze zgina sie toż uda! Baner zawahal sie poprzez chwile. Krol zbytnio ryzykuje. Byloby bezpieczniej... Gustaw potrzasnal glowa, jakby czytal w jego myslach. Plakat nie dyskutowal; ufal instynktowi swojego krola. Gustaw II Adolf byl mlody gdy na generala - mial trzydziesci szesc lat - ale byl wyraźnie daleko doswiadczony niz wiekszosc zostal weteranem rywalizacji spośród Dzika a Rosja. -Obrocic armaty! - ryknal. starszych zolnierzy. Juz w wieku szesnastu lat zorganizowal oraz poprowadzil wypad z ruszenia na dunska fortece Borgholm. Zanim skonczyl dwadziescia siedem lat, podbil Liwonie oraz Ryge oraz Banner byl zastaw spośród nim. Baner, Horn, Torstensson, Wrangel - to byl trzon wspanialego korpusu oficerskiego szwedzkiej armii. Jednorazowo z Axelem Oxen-stiernai niedawno przybylymi szkockimi fachowcami - Alexandrem Lesliem, Robertem Monro, Johnem Hepburnem oraz Jamesem Spense'em - posiadali najidealniejszy listew na swiecie. Takie przynajmniej bylo zdanie Banera. Krol myslal podobnie. -Damy rade, Johannie! - rzucil. - I właśnie jedz! poswiecilo rowniez sekundy na modlitwe. Taaak. Baner zawrocil konia a wykrzyczal pozwy do znajomych poslancow. Szwedzkie prawe skrzydlo, ktore pare chwil wczesniej bylo ustawione rowno w szeregu, nagle wpadlo w teraźniejszy charakterystyczny zamet, ktory poprzedza skoordynowane dzialanie. Dowodcy ekipy dodatkowo ich podoficerowie krazyli wokol, wykrzykujac wlasne - w wiekszosci zbedne - rozkazy. Szwedzka oraz finska kawaleria skladaly sie z weteranow, ktorzy chwile pozniej rozpoczeli swoj wlasny rytual przygotowan. Jeden zeskakiwal na posadzki, aby dopiac popreg, drugi upewnial sie, ze szabla zolnierzy - ktore mialy wzmocnic szturm.